Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Αναδημοσίευση από το αγαπημένο Mothersblog.

    Τη σημερινή εποχή παρόλο που ο άνθρωπος έχει γνωρίσει τη μέγιστη ανάπτυξη και μπορεί να ζει άνετα και χωρίς περιττές έγνοιες σε σύγκ...

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2019

Αναδημοσίευση από το αγαπημένο Mothersblog.


    Τη σημερινή εποχή παρόλο που ο άνθρωπος έχει γνωρίσει τη μέγιστη ανάπτυξη και μπορεί να ζει άνετα και χωρίς περιττές έγνοιες σε σύγκριση με το παρελθόν και τους προγόνους μας, η νέα γενιά εμφανίζει δυσκολίες και προβλήματα που «φωνάζουν» ότι κάτι δεν πάει καλά....

Πράγματι οι έρευνες δείχνουν μεγάλη αυξητική τάση στις παιδικές συναισθηματικές διαταραχές, στην αυτιστική διαταραχή, στη παραβατικότητα του εφήβου, στο άγχος και τη κατάθλιψη στη παιδική ηλικία, στις μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες.
Συζητώντας με γονείς καταλαβαίνει κανείς ότι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν ακριβώς τη πηγή του προβλήματος και αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στην απομόνωση των παιδιών από την «αλάνα» του παρελθόντος και στις λάθος πληροφορίες που αμάσητες περνούν μέσα στο παιδικό μυαλό.
Δυστυχώς είναι λίγοι οι γονείς που θα αποδώσουν ευθύνη στο δικό τους γονεικό στυλ και στη δική τους παρουσία-απουσία.
Είναι πολύ σημαντικό για την σωστή ψυχοκοινωνική ανάτπυξη του παιδιού να μεγαλώνει με γονείς πρόθυμους να αναγνωρίσουν την ύπαρξή του στο κόσμο.Αυτό για να επιτευχθεί είναι σημαντικό να έχουμε προετοιμαστεί για τη μητρότητα/πατρότητα και να μην μεγαλώνουμε το παιδί μας «στον αυτόματο πιλότο».
efodia 2
Ενημερωνόμαστε επομένως συνεχώς και αναζητούμε πηγές πληροφόρησης και στήριξης σε αυτό το δύσκολο έργο.
Είμαστε εμείς πρώτα παιδαγωγοί στα παιδιά μας και όχι τιμωροί/αστυνόμοι/μπαμπούλες.
Μάθε το παιδί τί μπορεί και τί δεν μπορεί να κάνει, δείξε και μην κρίνεις. Νομίζω αυτό είναι ένας από τους χρυσούς κανόνες.
Μια μεγάλη παγίδα σε αυτό το ρόλο είναι ότι υπάρχει μια φοβία και ένας στιγματισμός γύρω του.
Η γυναίκα καριέρας που θα γίνει μάμα φοβάται μη παραγκωνιστεί από την μεγάλη εταιρία. Κι έτσι παραγκωνίζει εκείνη το παιδί της για να μην χάσει τη παλιά ζωή της.
«Τρέχω για εκείνα σα τρελός όλη μέρα..» ακούμε τους περισσότερους να λένε..Και ρωτάμε συχνά: δηλαδή πριν κάνεις παιδάκι δούλευες λιγότερο; Οι περισσότεροι δεν ξέρουν τί να απαντήσουν. Οι προσωπικές μας ανάγκες όμως δεν μένουν ακάλυπτες μη φοβάστε...
Θα βρείτε τρόπους και παράθυρα να ζήσετε τα προσωπικά σας όνειρα αλλά εάν ένα παιδί δεν περιλαμβάνεται μέσα σε αυτά, μήπως πρέπει να αναλογιστείτε τί κάνουμε λάθος;
Αλήθεια, η αλάνα και η τηλεόραση φταίνε μόνο;
Αυτό το άρθρο γράφτηκε με απόλυτο σεβασμό στο δικαίωμα όλων των παιδιών να έχουν ένα σωστό γονέα δίπλα τους. Ωστόσο, σεβασμός υπάρχει και στον σκληρά εργαζόμενο γονιό που για βιοποριστικούς λόγους εργάζεται πολλές ώρες στερώντας τον εαυτό του από το παιδί του.
Η ποιότητα της επαφής μετράει πολύ περισσότερο από τη ποσότητα και εάν θέλετε να περάσετε έστω και 15 λεπτά με το παιδί σας να είστε 100% εκεί για εκείνο.
Το βλέμμα του θα σας αποζημιώσει.
Παπακυργιάκη Χρύσα
Ψυχολόγος-Ειδική Παιδαγωγός
Email: chrysapapakirgiaki@yahoo.gr 
Blog: psuxislogos.blogspot.com  

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

ΣΥΝΕΞΑΡΤΗΣΗ: ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ



Αποτέλεσμα εικόνας για codependency

 
Η συνεξάρτηση ή αλλιώς εξάρτηση στη σχέση δεν είναι μια αρρώστεια, είναι κάτι που μπορεί πολλοί να το έχουμε ή να το βλέπουμε γύρω μας και να το ονομάζουμε Αυτοθυσία (η μάνα για το παιδί)  ή Καλοσύνη ή Απόλυτο δόσιμο στη σχέση ή πολλά ακόμη "όμορφα" πραγματάκια που μας καθηλώνουν σε αυτή την κατάσταση..

Παρόλα αυτά, μπορεί να υπάρχει ως χαρακτηριστικό σε διάφορες ψυχικές διαταραχές όπως σε διαταραχές άγχους, μετατραυματικό στρες, εξαρτητική διαταραχή προσωπικότητας και άλλα. Συνώθως οι ρόλοι που παίρνει το άτομο με συνεξάρτηση είναι οι εξής: 
  • Σωτήρας: σώσει το άτομο με το οποίο έχει συνεξάρτηση μαζί του ή βρίσκει δικαιολογίες για να μην το εκθέσει
  • Φροντιστής: φροντίζει το άτομο που έχει συνεξάρτηση μαζί του (το άτομο αυτό συνήθως-αν και πλέον όχι πάντα- έχει μια εξάρτηση (αλκοόλ, τζόγος κτλ) ή μια σωματική ή ψυχική διαταραχή* )
  • Φροντιστής του νοικοκυριού: φροντίζει για όλες τις υποχρεώσεις μέσα στο σπίτι και τους λογαριασμούς του σπιτιού.
  • Ήρωας: γίνεται ο σούπερ άνθρωπος που σώζει την "εικόνα" της οικογένειας.
  • Κατηγορητής: κατηγορεί και ενοχοποιεί το άτομο και τον βάζει σε ρόλο αποδιοπομπαίου τράγου. 
  • Αποτραβιέται από την οικογένεια και φέρεται σαν να μην τον ενδιαφέρει τίποτε. 
*Πρέπει να αναφέρουμε ότι αρχικά η Συνεξάρτηση ξεκίνησε ως χαρακτηριστικό οικογενειών που στον κύκλο τους είχαν ένα άτομο με εθισμό ή σωματική/ψυχική διαταραχή. Γι αυτό και οι παραπάνω ρόλοι εφαρμόζουν τέλεια σε τέτοιες περιπτώσεις. Στην σημερινή όμως εποχή η Συνεξάρτηση υπάρχει και έξω από αυτή τη συνθήκη και βεβαίως, υπάρχει μια μικρή παραλλαγή στους ρόλους αυτούς αλλά με ίδια ουσία. 

Ερωτήσεις που ρωτάμε συχνά για να φανεί εάν υπάρχει Συνεξάρτηση είναι: 
Σκέφτεσαι περισσότερο τη συμπεριφορά και τα προβλήματα του άλλου από τα δικά σου;
Αγχώνεσαι συνεχώς για την συμπεριφορά του άλλου ατόμου;
Νιώθεις ότι εαν σταματήσεις να ασχολείσαι με το άλλο άτομο, θα καταρρεύσει;
Κατηγορείς τον εαυτό σου για τα προβλήματά του άλλου ατόμου;

Να πούμε εδώ ότι τα παραπάνω μπορεί να μην σημαίνουν απαραίτητα ότι έχετε Συνεξάρτηση αλλά και πάλι είναι σημαντικό να έχετε επίγνωση του τρόπου που σχετίζεστε με τον άλλο.

  • Χαρακτηριστικά συνεξαρτημένου ατόμου: 
* Υπερβολική αίσθηση ευθύνης για τα προβλήματα των άλλων
* Μια τάση να "αγαπούν" άτομα που λυπούνται και μπορούν να σώσουν
* Πληγώνονται όταν οι άλλοι δν αναγνωρίζουν τις προσπάθειές τους
* Έχουν υπερβολική ανάγκη για αναγνώριση και αποδοχή
* Έχουν έντονη την επιθυμία να ελέγχουν τους άλλους
* Νιώθουν ενοχές όταν βάζουν πρώτα τον εαυτό τους
* Έχουν υπερβολικό φόβο ότι θα τους εγκαταλείψουν
* Έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό ή/και στους άλλους
* Χρόνιο θυμό
* Φτωχή ικανότητα επικοινωνίας
* Δυσκολία να πάρουν αποφάσεις
* Μια τάση να κάνουν πάντα παραπάνω από αυτά που τους "αναλογούν" συνεχώς
* Σιωπούν για να αποφύγουν ένα τσακωμό
* Η αυτοπεποίθησή τους ανεβαίνει όταν βοηθούν ένα άτομο

Η συνεξάρτηση είναι ένα χαρακτηρηστικό που εμφανίζεται στις στενές μας σχέσεις, με πρόσωπα κοντινά και αγαπημένα όπως είναι ο σύντροφός μας, οι γονείς, οι στενοί μας φίλοι. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι τα παραπάνω δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι το άτομο είναι συνεξαρτώμενο αλλά και πάλι είναι καλές πληροφορίες για να δούμε εάν σχετιζόμαστε με υγιείς όρους ή κάτι πρέπει να αλλάξουμε..

Το άτομο που είναι συνεξαρτώμενο μπορεί να βοηθηθεί με 3 τρόπους κυριώς: αυτοβοήθεια, ομαδική θεραπεία και ατομική θεραπεία. Η ομαδική θεραπεία ειναι η περισσότερο βοηθητική προσέγγιση σε αυτή τη περίπτωση γιατί το "πρόβλημα" του συνεξαρτημένου είναι η σχέση του και η ομαδική θεραπεία στηρίζεται στο σχετίζεσθαι για να λειτουργήσει. Ο τρόπος που μας βλέπουν οι άλλοι και το τί κάνουμε για να "αρέσουμε" θα φανούν στην ομάδα και θα βοηθήσουν το άτομο. Φυσικά, ο δρόμος είναι τραχύς και είναι σημαντικό να αναφέρουμε κάποια από τα συχνότερα "εμπόδια" που εμφανίζονται στη θεραπεία με ένα συνεξαρτώμενο: 

1. Χάνουν συνεδρίες
2. Δεν ξέρουν τι να κάνουν για να βελτιωθούν
3. Φοβούνται πολύ την κριτική
4. Παλεύουν με την χαμηλή τους αυτοεκτίμηση
5. Κατηγορούν τους άλλους για τα προβλήματά τους
6. Έχουν δυσκολία να εμπιστευτούν τους άλλους. 

Γνωρίζοντας κάποια από τα βασικότερα εμπόδια, το άτομο που θα αποφασίσει να αναζητήσει βοήθεια θα πάει προετοιμασμένο και έτσι υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να εγκαταλείψει την προσπάθεια. Όσον αφορά την αυτοβοήθεια είναι σημαντικό το άτομο να επικεντρωθεί στα 3 παρακάτω και να τα επαναλαμβάνει συχνά στο μυαλό του: 

1. Δεν προκάλεσα το πρόβλημα
2. Δεν μπορώ να ελέγξω τον άλλο
3. Δεν μπορώ να λύσω το πρόβλημα του άλλου.

Το θέμα Συνεξάρτηση είναι τεράστιο και πλέον δεν αφορά μόνο περιπτώσεις όπου υπάρχει κάποιος εθισμός στην οικογένεια. Είναι ένα θέμα που αφορά πολλούς από εμάς και πολύ συχνά μπερδεύεται με την απόλυτη αγάπη και αυτοθυσία. Η συνεξάρτηση σημαίνει ότι δεν υπάρχουν υγιή όρια μεταξύ μας και ότι οι πράξεις και τα συναισθήματά μας αλληλοκαθορίζονται. ΟΧΙ. Δεν ευθύνομαι για ότι νιώθεις, δεν ευθύνεσαι για ότι νιώθω. Οι σκέψεις του μυαλού μας είναι που δημιουργούν τα συναισθήματά μας. Η πηγή των συναισθημάτων βρίσκεται μέσα μας, στο μυαλό μας, όχι έξω από εμάς. Η αυτογνωσία, όπως πολλές φορές έχουμε πει θέλει κόπο, υπομονή και επιμονή.

Πόσο εύκολο είναι να φταίνε οι άλλοι για εμάς...αλλά δεν είναι έτσι ποτέ. Βγάλτε λοιπόν τα γυαλιά και κοιταχτείτε στον καθρέφτη με ειλικρίνεια και θάρρος. Καλή αρχή!

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2019

Μια ιστορία λυπητερή...όχι και τόσο λυπητερή!

        Πριν κάποιους μήνες δέχτηκα ως δώρο από κάποια συνάδελφο το τελευταίο βιβλίο του εκπληκτικού ψυχοθεραπευτή Χόρχε Μπουκάι "Μια ιστορία λυπητερή, όχι και τόσο λυπητερή". Σήμερα νιώθω την ανάγκη να μιλήσω γι αυτό το βιβλίο και τις σκέψεις μου διαβάζοντάς το...Προσοχή!Όσοι από εσάς θέλετε να το διαβάσετε απομακρυνθείτε από τον υπολογιστή σας, γιατί θα αποκαλύψω την υπόθεση και θα σας το χαλάσω..Όλοι οι υπόλοιποι, συνεχίστε την ανάγνωση άφοβα..
Αποτέλεσμα εικόνας για μια ιστορια λυπητερη αλλά όχιΤο βιβλίο είναι μια σύντομη ιστορία για μια μαμά, μια κόρη και μία ακόμη μαμά. Η μικρή ηρωίδα ξαφνιάζεται όταν ξαφνικά στο σπίτι τους θα φιλοξενήσουν την μαμά της μαμάς της, μια ηλικιωμένη γυναίκα με άσχημους τρόπους, γκρίνια και συνεχείς παρατηρήσεις...Όσο περνάει ο καιρός η μικρή κατανοεί (με την καθοδήγηση της μητέρας της) ότι η "στριμάδα" της γιαγιάς της είναι ένα προσωπείο και ότι από κάτω κρύβεται μια πονεμένη και πολύ ενδιαφέρουσα ψυχή...Η μαμά της για να της εξηγήσει την "μετάλλαξη"της γιαγιάς χρησιμοποίησε ένα φοβερό, κατά την άποψή μου, τρόπο που αξίζει να σας παραθέσω: της είπε ότι όταν η καρδιά χάνει κάποιον που αγαπά, πονάει πολύ και νομίζει πως θα πεθάνει, έτσι για να προστατευτεί το περικάρδιο την αγκαλιάζει σφιχτά και την σκληραίνει...όσο όμως το πρόβλημα δεν λύνεται και ο πόνος παραμένει, το περικάρδιο δεν τολμά να αφήσει την καρδιά από φόβο μην πονέσει πάλι και έτσι η καρδιά παραμένει σκληρή για την προστασία της...

    Θεωρώ πως αυτός είναι ένας εκπληκτικός τρόπος να διδάξουμε στα παιδιά μας την ενσυναίσθηση, δηλαδή να μπαίνουν στη θέση του άλλου για να κατανοήσουν την συμπεριφορά του και να μην εξελιχθούν σε επικριτικούς ενήλικες. Όλοι έχουμε ένα άτομο γύρω μας με καρδιά σαν πέτρα και είναι σημαντικό να δούμε κάτω από αυτό το πέπλο τί κρύβεται...γιατί σας το λέω με σιγουριά..κάτι κρύβεται, και αυτό το κάτι πονάει...κανείς δεν είναι "κακός" και "στριμμένος" επειδή έτσι γεννήθηκε!Μην γελιόμαστε!Όλοι έχουμε δει πόσο αγνά και καλοπροαίρετα είναι τα μικρά παιδιά!Ο ενήλικας με τη σκληρή καρδιά ΕΓΙΝΕ έτσι, ΔΕΝ γεννήθηκε έτσι..

    Κάντε του, λοιπόν, ένα δώρο για φέτος, και δώστε του λίγη κατανόηση, λίγη φροντίδα, κι αν δεν μπορείτε, δώστε του λίγο χώρο να ανασάνει και να γλύψει τις πληγές του. Κάτω από το φουστάνι του θυμού, μας λέει στο τέλος ο Μπουκάι, κρύβεται η λύπη..γι αυτό, πολλές φορές εάν δούμε τον θυμό πιο προσεκτικά, θα παρατήρήσουμε ότι κρύβεται πίσω του η λύπη, η υπομονετική, που περνάει αργά και θέλει τον χρόνο της. Κάντε και ένα δώρο στα παιδιά σας με το να τους εξηγείτε με τόσο όμορφο τρόπο σαν τη μαμά της ιστορίας μας γιατί κάποιος φέρεται έτσι άσχημα και θυμωμένα...Μην είστε επικριτικοί, μην είστε εκδικητικοί, μην το περνάτε όλο αυτό στα παιδιά σας...



ΥΓ. Το βιβλίο διατίθεται από τις εκδόσεις Opera και κοστίζει περίπου 10 ευρώ. 

Προετοιμάστες το παιδί σας για μια πιο ομαλή επιστροφή στα θρανία!

Αποτέλεσμα εικόνας για back to school Είναι σημαντικό να προετοιμάζουμε το παιδί μας για την νέα σχολική χρονιά; Κατά την προσωπική μου άποψη, ναι, είναι απαραίτητο. Ειδικά εάν το παιδί μας είναι μικρό είναι πολύ σημαντικό για την ψυχολογία του να το εντάσσουμε σιγά σιγά σε ένα ρυθμό γιατί διαφορετικά η πρώτη μέρα στο σχολείο ίσως να είναι μέρα με αχτένιστα μαλλιά και καθυστερημένες καλημέρες!

    Εάν το παιδί σας μεταβαίνει από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο επίσης είναι καλό να μιλάτε μαζί του γι’ αυτό, να το ρωτήσετε πως νιώθει και να προσπαθήσετε να κατανοήσετε την αγωνία του γι’ αυτή την τόσο μεγάλη (στα μάτια τους) αλλαγή. Μέχρι πέρυσι ήταν «ο μεγάλος», τώρα θα είναι το μικρότερο και όλοι οι «μεγάλοι» που τον περιτριγυρίζουν του είναι παντελώς άγνωστοι, καθηγητές και μαθητές. Ίσως να θέλει να αλλάξει το στυλ του, ίσως να μην θέλει πια να ντύνει τα βιβλία του και να περιποιείται τα τετράδιά του. Μην ενταντιώνεστε, είναι δική του ζωή! Σεβαστείτε το γεγονός της μετάβασης και δείξτε την αμέριστη κατανόησή σας τους πρώτους μήνες.

 Ακόμη, είναι σημαντικό να μιλάτε με τα παιδιά σας για οτιδήποτε τα αφορά. Ένα σημαντικό λάθος που κάνουν οι γονείς είναι ότι σκέφτονται και πράττουν για λογαριασμό του παιδιού τους και δεν συζητούν μαζί του, δεν ζητούν την άποψή του. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει στην σημερινή μας κοινωνία. Αντιμετωπίζουμε το παιδί σαν ένα μικρότερο αλλά ίσο με τους υπόλοιπους μέλος και του δείχνουμε σεβασμό από την πρώτη ημέρα ζωής του. Έτσι, λοιπόν, είναι πολύ σημαντικό να κουβεντιάζουμε με το παιδί για το πώς βλέπει την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Ρωτήστε το: ανυπομονείς; Ποιος σου έλειψε περισσότερο;
   Σε ποιο θρανίο θα κάτσεις φέτος; Τέτοιου είδους ερωτήσεις κάνουν το παιδί να νιώθει ορατό και ενισχύουν την αυτοεκτίμησή του.


    Καλό είναι να απέχετε από παράπονα που αφορούν τα έξοδα και τα πολλά σχολικά είδη που σας επιβάλλει το σχολείο να αγοράσετε. Η να μην παραπονιέστε για τα έξοδα του φροντιστηρίου και τις διαδρομές που πρέπει να κάνετε κάθε μέρα από και προς τις υποχρεώσεις αυτές. 

Αποτέλεσμα εικόνας για back to school

 Δεν είναι σφάλμα του παιδιού, δεν είναι κάτι που το παιδί μπορεί να αλλάξει ή μπορεί να σας δώσει τη λύση. Είναι δικό σας πρόβλημα, καλό είναι να το κουβεντιάσετε με έναν ενήλικα και να μην φορτώνετε ενοχές άθελά σας το παιδί σας.

Παπακυργιάκη Χρύσα
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια
Email: chrysapapakirgiaki@yahoo.gr 

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2019

10 βήματα προς μια πιο χαρούμενη ζωή!

  Τη σημερινή εποχή γίνεται όλο και πιο επιτακτική η ανάγκη ψυχολογικής στήριξης και βοήθειας προς τους συνανθρώπους μας. Τα ποσοστά την κατάθλιψης, των αγχώδων διαταραχών και των αυτοκτονιών έχουν ανέβει κατακόρυφα..όχι δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση, όχι δεν είναι μόνο η ελλειπής διαπαιδαγώγηση από τους φορείς, όχι δεν είναι ο σύζυγος που σε παράτησε ή η φίλη που σε πρόδωσε..Τί είναι τότε;;; ο κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω είναι ένας και αυτός είναι ΕΣΥ...


Αποτέλεσμα εικόνας για happy

 
 Έχουμε μάθει πια να κατηγορούμε τόσο πολύ τους γύρω μας και να θυματοποιούμαστε, που ξεχάσαμε ποιός είναι ο δικός μας ρόλος σε όλο αυτό..Πάρε το κομμάτι της ευθύνης που σου αναλογεί και μια μέρα θα με ευχαριστείς!Δεν υπάρχει τίποτε πιο ανώριμο και πιο δυσλειτουργικό από το να υποστηρίζουμε ότι ενώ τα κάνουμε όλα σωστά, η ζωή μας επιστρέφει όλα τα λάθος..σκέψου: έχει λογική βάση αυτό; ναι, όλοι θέλουμε "ντάντεμα", ναι, όλοι θέλουμε να μην νιώθουμε ένοχοι, αλλά...καλως ήρθες στον κόσμο των μεγάλων..πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου!
     Υπάρχουν 10 κλειδιά που από δώ και πέρα μπορούν (εάν το θέλεις κι εσύ) να σε βοηθοήσουν να νιώσεις καλύτερα με τον εαυτό σου και να βρείς την ψυχική σου ισσοροπία..το κλειδί της ευτυχίας κατά τη γνώμη μου:
     1. Άσε το Εγώ σου στην άκρη, καθώς και τις ανούσιες συγκρίσεις: είναι η φύση του ανθρώπου προκειμένου να νιώσει καλά με τον εαυτό του να συγκρίνεται με τους ανθρώπους γύρω του. Ωστόσο, είναι κάτι πολύ ψυχοφθόρο και δεν βοηθά στην προσωπική σου ανάπτυξη η σκέψη ότι είσαι καλύτερος από τον άλλο. Ο καθένας είναι μοναδικός και καλύτερος σε κάτι. Δεν έχει σημασία πραγματικά..

    2. Να ζείς στη στιγμή: οι δάσκαλοι αυτογνωσίας, οι ψυχολόγοι, οι γιόγκοι και όλοι οι άνθρωποι της Ψυχής υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο μυστικό της ευτυχίας είναι να είσαι παρών κάθε στιγμή: εάν είσαι παρών σε αυτό που ζεις δεν αγχώνεσαι για το μέλλον, δεν αναπολείς ή δεν νιώθεις ενοχές για κάτι που έκανες στο παρελθόν. Είσαι εδώ, τώρα, με αυτούς που είσαι και κοίτα να χαίρεσαι την κάθε σου στιγμή. Έρευνες δείχνουν ότι εάν επικεντρωνόμαστε στο τώρα και οδηγούμε το μυαλό μας στη στιγμή και όχι στο παρελθόν-μέλλον τα επίπεδα του stress πέφτουν κατακόρυφα κάτι που αντανακλάται στο ίδιο μας το σώμα: η ανάσα είναι πιο εύκολη και ήρεμη, οι παλμοί μας πέφτουν και η εγκεφαλική δραστηριότητα είναι πιο έντονη στον μετωπιαίο λοβό και όχι στην αμυγδαλή (το σημείο του εγκεφάλου που όλα τα μοτίβα που μάθαμε στη ζωή μας και οι αναμνήσεις μας εδρεύουν). 

   3. Επικεντρώσου στην αυθεντικότητα της ζωής σου: θές να ζεις στο ψέμα ή να βρεις επιτέλους τη γαλήνη και την ψυχική ηρεμία; είναι πολλοί άνθρωποι που ζουν μέσα σε μια πλάνη, είτε με εξωσυζυγικές σχέσεις, είτε με καταχρήσεις αλκοολισμός ή ναρκωτικά και υπερφαγία. Είναι, ακόμη, πολλοί εκείνοι που χτίζουν μια περσόνα και θεωρούν ότι είναι ευτυχισμένοι μέχρι να κλείσει το φώς το βράδυ..Άφησε στην άκρη την πλάνη σου και κοίτα στα μάτια τη ζωή σου, φτιάξτη όπως θές, κάνε όσες αλλαγές χρειάζεσαι για να είσαι εσύ καλά και ανέλαβε την ευθύνη σου..μπορεί να είναι πολύ επίπονο αλλά θα ακολουθήσουν καλύτερες μέρες. 



Αποτέλεσμα εικόνας για happy

   4. Κάνε τους στόχους σου καθημερινές συνήθειες: η απόκτηση μια συνήθειας δεν είναι τίποτε άλλο από μια εγκεφαλική διαδικασία: κάνε το μυαλό σου να καταλάβει τη νέα αυτή συνήθεια και κάνε ένα βήμα καθημερινά προς την κατάκτηση του στόχου. Για παράδειγμα εάν θέλεις να ξεκινήσεις το περπάτημα για λόγους υγείας, μάθε στο μυαλό σου τί θα σου προσφέρει αυτή η νέα συνήθεια και ξεκίνα κάθε μέρα να περπατάς..ένα τετράγωνο τη μια μέρα, δύο την άλλη κ.ο.κ. 

    5. Πέρνα χρόνο με ανθρώπους που σε εμπνέουν: είναι κάτι τόσο σημαντικό να περιβαλλόμαστε από ανθρώπους που θαυμάζουμε και μας εμπνέουν, από ανθρώπους που έχουν την ίδια ματιά με εμάς για τη ζωή και μπορούν να μας ενθαρρύνουν. Απομάκρυνε άτομα "τοξικά" από τη ζωή σου, άτομα που θα σου πούν μόνο τί ΔΕΝ μπορείς να κάνεις, άτομα που σε ανταγωνίζονται ή που δεν νοιάζονται αρκετά για τη ζωή σου και την προσωπική σου βελτίωση. 

    6. Μην φοβάστε να αποτύχετε: ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την ευτυχία είναι η επιμονή ακόμη και όταν η αποτυχία μας χτυπάει την πόρτα..μην χάνετε το θάρρος σας, μην φοβάστε. Η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να πιστέψετε ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μην μπορείτε να καταφέρετε!

   7. Να βοηθάτε τους άλλους όποτε μπορείτε: όχι για να πάρετε προσωπική ευχαρίστηση ή ναρκισσιστική ηδονή, απλά για να..βοηθήσετε κάποιον. Γιατί; επειδή μπορείτε, επειδή η αγάπη όταν διαιρείται πολλαπλασιάζεται και επειδή η θετική ενέργεια θα γεμίσει τον χώρο!

     8. Αφήστε πίσω παλιές πληγές: ένα σημαντικό βήμα προς την αυτοβελτίωσή σας είναι να μην κοιτάτε το παρελθόν με πικρία. Θρηνήστε, κλάψτε, θυμώστε και μετά δείτε τί σας έμαθε αυτή η εμπειρία. Κάτι πάντα υπάρχει για να πάρουμε. Όλα όσα ζούμε μπορούν να μας διδάξουν κάτι..δείτε το με ειλικρινή ματιά και κοιτάξτε μπροστά. Σκεφτείτε: "Είναι αυτό που είναι, τί μπορώ να κάνω;" και προχωρείστε..είναι πολύ σημαντικό να μην μένετε προσκολλημένος σε παλιές πληγές. 

      9. Κάντε την αυτοκριτική σας: πολλοί άνθρωποι φοβούνται και πέφτουν στην παγίδα της κατηγορίας των γύρω τους ή της ζωής..Μείνετε μόνος για λίγο κάθε μέρα, ανάψτε ένα κερί και γράψτε σε ένα χαρτί τί θέλετε να αλλάξετε σε εσάς, ή γιατί κάνετε αυτά που κάνετε; για την αποδοχή, για να πάρετε πίσω εις διπλούν, για να σας αγαπούν; Όπως έχω πει και σε προηγουμενο άρθρο, το I  γίνεται Eye (δηλαδή Μάτι) και παρατηρεί τον εαυτό. Να είστε ειλικρινής και ανοιχτόμυαλος και αυτή η διαδικασία να είστε σίγουρος ότι θα σας ανοίξει τα μάτια. 

       10. Τελευταίο και σημαντικότερο: φροντίστε τον εαυτό σας! Ανάψτε άσπρα κεριά, κάντε χαλαρωτικό ποδόλουτρο, δείτε μια αγαπημένη ταινία, μιλήστε για ένα θέμα που σας αρέσει, τρώτε υγιεινά, γυμναστείτε, κάντε διαλογισμό, βγείτε μια βόλτα, αγοράστε κάτι για εσάς και πείτε ότι σας αξίζει. Κανείς δεν θα σας αγαπήσει όπως εσείς τον εαυτό σας..


                                   Παπακυργιάκη Χρύσα
                                  Ψυχολόγος/Ειδική Παιδαγωγός

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2019

To Teacher's Blog μας επισκέφτηκε! Άρθρο από την εκπαιδευτικό και συνεργάτη Σπυριδούλα Λάλου

     Όπως σας είπα 2 φορές το μήνα η εκπαιδευτικός μας Σπυριδούλα Λάλου θα μας επισκέπτεται για να μας ενημερώνει για διάφορα ενδιαφέροντα θέματα μέσα από τα άρθρα και το blog της  Teacher's blog. Σήμερα θα δούμε εάν ένα παιδί μπορεί να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού και τί μπορεί να κάνει ανά ηλικία.  

   Πολλές μανούλες θέλοντας πάντα να προσφέρουν το καλύτερο στα παιδάκια τους, δεν τα αφήνουν να κάνουν ούτε βασικές δουλειές μέσα στο σπίτι, όπως π.χ. να βάλουν το πιάτο τους στο νεροχύτη. Κάτι που κατά την γνώμη μου, δεν βοηθάει τα παιδιά ούτε στην μετέπειτα ζωή τους, διότι δεν ανεξαρτητοποιούνται και πάντα περιμένουν κάποιον να τους βοηθήσει. 

   Έτσι λοιπόν θέλοντας να σας βοηθήσω και από προσωπική μου εμπειρία, σας προτείνω κάποιες δουλειές που μπορούν να κάνουν οι μικροί μας φίλοι αγόρια και κορίτσια ανάλογα με την ηλικία τους.

    Στην ηλικία των 2-3 ετών:
ˉ       Μπορεί να τρώει μόνο του το φαγητό του. Ίσως να λερωθεί ή να λερώσει την κουζίνα σας, αλλά δεν πειράζει, πρέπει να μάθει, οπότε υπομονή.
ˉ       Μπορεί να μαζεύει μόνο του τα παιχνίδια του. Ένα μεγάλο κουτί για να βάζει μέσα όλα του τα παιχνίδια θα βοηθούμε πολύ. Να είναι δηλαδή η θέση όλων των παιχνιδιών σε ένα σημείο.
ˉ       Να υπάρχει δικός του χώρος για τα άπλυτα ρούχα του, έτσι θα έχει πρόσβαση εκείνο και θα το κάνει μόνο του.
ˉ       Επίσης, να πετάει τα σκουπίδια στον κάδο απορριμμάτων και όχι να τα αφήνει π.χ. στο τραπέζι να τα μαζέψει η μαμά ή ο μπαμπάς.

Στην ηλικία των 4-5 ετών:
ˉ       Μπορεί να διαλέγει μόνο του τα ρούχα του και να ετοιμάζεται.
ˉ       Μπορεί ακόμη να στρώνει το κρεβάτι του και πλέον να τακτοποιεί τα παιχνίδια του σε θέσεις.
ˉ       Μπορεί επίσης, να βάζει τα πιάτα στο πλυντήριο πιάτων αν υπάρχει ή να βοηθάει την μαμά να τα πλύνει.
ˉ       Αν υπάρχει κατοικίδιο, σίγουρα μπορεί να του βάλει νερό και τροφή
ˉ       Τέλος, μπορεί να ετοιμάζει το κολατσιό του για το σχολείο π.χ. ένα τοστ.

Στην  ηλικία των 6-7 ετών:
ˉ       Μπορεί να στρώνει και να μαζεύει το τραπέζι.
ˉ       Να δίνει τα ρούχα του για πλύσιμο στην μαμά ή τον μπαμπά.
ˉ       Να τακτοποιεί τα καθαρά του ρούχα.
ˉ       Να οργανώνει το διάβασμα του και να φτιάχνει την τσάντα του για την επόμενη ημέρα.

Στην ηλικία των 8-9 ετών:
ˉ       Μπορεί πλέον να κάνει μπάνιο χωρίς καμία βοήθεια, να ετοιμάζεται, να στεγνώνει τα μαλλιά του και έπειτα να μαζεύει και το μπάνιο από τυχόν νερά.
ˉ       Μπορεί πλέον με την σωστή καθοδήγηση να βάλει πλυντήριο πιάτων αλλά και ρούχων.
ˉ       Μπορεί να ετοιμάζει μόνο του το πρωινό που επιθυμεί αλλά και το γεύμα του σχολείου.

Στην ηλικία των 10-11 ετών:
ˉ       Μπορεί να καθαρίζει μόνο του το δωμάτιο του (σκούπισμα, σφουγγάρισμα, ξεσκόνισμα).
ˉ        Μπορεί με συνοδεία να βγάλει βόλτα το κατοικίδιο.
ˉ       Τέλος, η βοήθεια που μπορεί να προσφέρει στα μικρότερα αδέρφια του είναι πολύτιμη.

Στην ηλικία των 12 ετών και άνω:
ˉ       Μπορεί να πετάει τα σκουπίδια
ˉ       Να μαγειρεύει πιο σύνθετα πιάτα (πάντα με την επίβλεψη ενός ενήλικα στην κουζίνα).
ˉ       Μπορεί να προσέχει τα μικρότερα αδέρφια του.
ˉ       Μπορεί να κάνει περισσότερες δουλειές μέσα στο σπίτι και να αναλάβει ευθύνες.
ˉ       Τέλος, μπορείτε να δοκιμάσετε με μια μικρή λίστα να πάει στο μπακάλικο της γειτονιάς.

  Όλα όσα προαναφέρθηκαν είναι ενδεικτικά. Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και η κάθε οικογένεια επίσης. Καλό θα ήταν όμως να δίνεται ευθύνες στα παιδάκια σας, αυτό τα κάνει χαρούμενα και δημιουργικά. Όσα ανέμελα και να θέλετε να τα μεγαλώσετε δεν τους κάνετε πάντα καλό, διότι μεγαλώνοντας δεν θα είναι πάντα εκεί κάποιος να τους κάνει όλες τις δουλειές. Φυσικά και δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως πως είναι παιδιά και χρειάζονται χώρο και χρόνο για χαλάρωση και παιχνίδι εκτός των άλλων." 


Επιμέλεια: Λάλου Σπυριδούλα Μαρία
Εκπαιδευτικός

Ζευγάρι & Τσακωμός: βγείτε αλώβητοι!

  Μέσα στη σχέση μας φυσικό είναι να υπάρξουν κάποιοι τσακωμοί και κάποιες παρεξηγήσεις..όλοι μας έχουμε υπάρξει και φυσικά θα υπάρξουμε ξανά σε αυτή τη θέση, αλλά η μεγάλη πρόκληση είναι  πως να διαχειριζόμαστε σωστά έναν τσακωμό..Πότε πρέπει να τραβάμε τη κόκκινη γραμμή, πότε πρέπει να σιωπούμε, πότε πρέπει να υποστηρίξουμε τον εαυτό μας;

    Ο άνθρωπός μας είναι εκείνος που ξέρει καλύτερα από όλους τα δυνατά και κυρίως τα αδύναμα σημεία μας..είναι αυτός που μας ακούει όταν μας νευριάζουν οι φίλοι μας, οι γονείς μας, το αφεντικό μας..ο κόσμος όλος!Ακόμα και τις μέρες που νιώθουμε ότι όλοι είναι εναντίον μας, ο σύντροφός μας είναι μια σανίδα σωτηρίας, ένα μαξιλαράκι ασφαλείας για να πονέσει λιγότερο η πτώση από την απογοήτευση..
    Κι όμως υπάρχουν μέρες που νιώθουμε ότι ούτε κι εκείνος  μας καταλαβαίνει..είναι στο απέναντι στρατόπεδο και απλά δεν μπορεί να δεί την οτπική μας..Τί συμβαίνει και τί να κάνουμε για να βγούμε όσο γίνεται πιο ανώδυνα από τον τσακωμό;
     Καταρχάς, είναι σημαντικό να πούμε πως ένας τσακωμός δεν είναι και το τέλος μιας σχέσης..ούτε του κόσμου όλου!Είναι καθόλα φυσιολογικό για ένα ζευγάρι να τσακώνεται κάποιες φορές, για ανούσια αλλά και για πιο σοβαρά θέματα..Πρέπει να συμβιβαστείτε με την ιδέα ότι ένας τσακωμός σας παρέχει κάποιες πληροφορίες για τον άνθρωπο που έχετε δίπλα σας καθώς ο τρόπος που φερόμαστε σε έναν τσακωμό, δυστυχώς για κάποιους, αποκαλύπτει πολλά για την προσωπικότητά μας. Ένας άνθρωπος που φωνάζει και μιλάει χυδαία και με ασέβεια, δεν μπορεί να είναι πολύ διαφορετικός όταν είναι ήρεμος. Μη σας ξεγελά..
    Το βασικότερο κομμάτι σε ένα τσακωμό είναι να μην τραβάτε το σχοινί όταν είστε εν βρασμώ ψυχής..θα ακουστούν λόγια που πληγώνουν και μετά θα είναι δυσκολότερη η επανασύνδεση..Ωστόσο, προβληματιστείτε..γιατί θέλατε να πείτε αυτό ή εκείνο; μήπως το υπονοούμενο που θα πετάγατε εν βρασμώ ψυχής είναι κάτι που σας ενοχλεί και δεν τολμάτε να το θίξετε σε διαφορετική περίσταση;
     Κάντε μια βόλτα..φύγετε από το σπίτι, κλείστε το τηλέφωνο, κάντε κάτι για να ηρεμήσετε τον εαυτό σας και μετά απαντήστε σε κάτι που σας θύμωσε..σε ένα τσακωμό, όλοι οι άνθρωποι έχουμε το ταλέντο να προκαλούμε τον απέναντι και να τον "τσιμπάμε" για να συνεχιστεί ο τσακωμός και να εκτονώσουμε το θυμό μας..ωστόσο είναι επικίνδυνο παιχνίδι και πάντα καταλήγει σε δύο πληγωμένες ψυχές.
     Ποτέ μην αναφέρεστε σε παλαιότερους τσακωμούς ή σε παλαιότερα πράγματα που σας έχουν πληγώσει. Το καλύτερο και πιο λειτουργικό είναι να κουβεντιάζετε και να προσπαθείτε να λύνετε το τωρινό θέμα που σας κάνει να τσακώνεστε. Εάν παίξετε το παιχνίδι "Κι εσύ τότε που.." όχι μόνο δεν θα βγει κανείς νικητής αλλά και η κατάληξη της κουβέντας θα είναι ένας πιο μεγάλος θυμός..
     Μην μιλάτε με ασέβεια και μην είστε είρωνες. Για πολλούς ανθρώπους η ειρωνεία είναι ένας μηχανισμός άμυνας, μια προστασία του εγώ, αλλά ο απέναντί μας δεν μπορεί παρά να το εκλάβει σαν αδιαφορία ή σαν επίθεση, κι ετσι θα αμυνθεί..Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν τα ζευγάρια είναι να μιλάνε με ασέβεια όταν τσακώνονται και να μην την "λαμβάνουν υπόψιν", επειδή είναι λόγια θυμού..Η ασέβεια είναι ασέβεια όμως..δεν μπορούμε να λέμε ότι βρισκόμαστε σε μια σχέση αμοιβαίου σεβασμού και σε κάθε τσακωμό να βριζόμαστε, έτσι δεν είναι;
    Προσπαθείστε να έχετε πάντα στο μυαλό σας ότι τα αδύναμα μέρη του συντρόφου σας δεν είναι "προς χρήση" σε ένα τσακωμό..μην χτυπάτε εκεί που πονάει, δεν είναι όμορφο, δεν είναι σωστό, δεν μας τιμά σαν ανθρώπους. Τα αδύναμα σημεία είναι αυτό ακριβώς που λέει η λέξη..αδύναμα. Ας τα αφήσουμε ήσυχα σε μια γωνιά του μυαλού και ας μην τα χρησιμοποιούμε για να πληγώνουμε το άλλο μας μισό.
    Τέλος, είναι  πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι μια σχέση δοκιμάζεται και δυναμώνει με έναν τσακωμό..όχι έναν οποιοδήποτε τσακωμό, έναν "λειτουργικό" τσακωμό υπό την έννοια του σεβασμού και την αμοιβαίας αγάπης..ναι!μπορείτε να τσακωθείτε και ταυτόχρονα να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Μιλήστε ήρεμα, πείτε τί σας πληγώνει και χρησιμοποιείστε αυτό που κάποιοι θεραπευτές ονομάζουν θετική αναπλαισίωση: μην χρησιμοποιείτε στις εκφράσεις σας συνέχει τα "μη" και "δεν", αλλά πείτε το ίδιο πράγμα χωρίς αυτά. Για παράδειγμα: η φράση: "Δεν θέλω να πηγαίνουμε στους γονείς σου κάθε βδομάδα, δεν περνάω καλά", μπορεί να γίνει: "Προτιμώ να πηγαίνουμε στους γονείς σου κάθε 15 μέρες. Θα πέρναγα καλύτερα μαζί τους, θα είχαμε να συζητήσουμε περισσότερα θέματα έτσι".
    Μην ξεχνάτε τα θετικά του συντρόφου σας, απλά και μόνο επειδή τσακώνεστε την παρούσα στιγμή..είναι ο ίδιος άνθρωπος που ερωτευτήκατε και ο ίδιος άνθρωπος που σας κάνει να γελάτε μέχρι να μην μπορείτε να πάρετε ανάσα..